Tym razem kandydata znaleźliśmy na ulicy Jagiellońskiej (dzielnica Politechnika). Kierujący srebrną Skodą postanowił utrudnić życie pieszym, w związku z czym zostały wobec niego wyciągnięte konsekwencje prawne. Z takim kandydatem warto mieć pamiątkowe zdjęcie…
Przepis na środę – art. 143 Kodeksu wykroczeń
Wykroczenia przeciwko urządzeniom użytku publicznego są szczególnie uciążliwe. Powodują dyskomfort, ograniczają możliwość korzystania z przestrzeni publicznej i obniżają poczucie porządku publicznego.
Dziś słów kilka o utrudnianiu lub uniemożliwianiu korzystania z urządzeń publicznych, czyli wykroczeniach z art. 143 Kodeksu wykroczeń.
Do zaistnienia wykroczenia może dojść wyłącznie umyślnie, w zamiarze bezpośrednim nacechowanym złośliwością lub swawolą. Zachowanie podlegające karze to utrudnianie lub uniemożliwianie korzystania z urządzeń przeznaczonych do użytku publicznego. Przy czym jedną z postaci ww. wykroczenia może być również uszkodzenie takiego „urządzenia”.
Najpopularniejsze przykłady takich zachowań to uszkadzanie ławek, koszy na śmieci, oświetlenia w parkach. Oczywiście to również, w określonych sytuacjach stanowi niszczenie mienia. Art. 143 kodeksu wykroczeń jest przepisem szczególnym względem art.124 kodeksu wykroczeń (niszczenie mienia).
Pamiętajcie (tu szczególnie zwracamy się do ludzi młodych) to, że ławka w parku ma brudne „siedzenie”, nie oznacza, że można siedzieć na jej oparciu, trzymając buty na wspomnianym „siedzeniu”.
Art. 143 KW
Utrudnianie lub uniemożliwianie korzystania z urządzeń publicznych
§ 1
Kto ze złośliwości lub swawoli utrudnia lub uniemożliwia korzystanie z urządzeń przeznaczonych do użytku publicznego, a w szczególności uszkadza lub usuwa przyrząd alarmowy, instalację oświetleniową, zegar, automat, telefon, oznaczenie nazwy miejscowości, ulicy, placu lub nieruchomości, urządzenie służące do utrzymania czystości lub ławkę, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2
W razie popełnienia wykroczenia można orzec obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody albo obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.
foto: pixabay
Każdy ma prawo do odmowy wykonania polecenia uprawnionego organu. Każdy może uznać, że nikt nie będzie mu dyktował, co może robić.
To prawda, ale należy pamiętać, że to prawda niosąca za sobą konsekwencje.
Kolejny mieszkaniec naszego miasta przekonał się, że nie odpuszczamy – że niewłaściwe zachowanie w miejscu publicznym skutkuje konsekwencjami prawnymi.
Sąd tym razem rozpatrywał kwestię 6 (sześciu) zarzutów popełnienia czynów zabronionych.
Mężczyzna będący negatywnym bohaterem niniejszego tekstu:
Dwukrotnie w czerwcu br. i dwukrotnie w lipcu br. spożywał alkohol w miejscu publicznym, w ww. czasie czterokrotnie dokonał różnego rodzaju czynów nieobyczajnych, od używania słów powszechnie uznawanych za obraźliwe do załatwiania czynności fizjologicznych w miejscu publicznym.
Sąd ukarał mężczyznę karą ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin oraz zasądził od ukaranego opłaty dodatkowe w wysokości łącznej 130 zł.
Pamiętajcie, każdy ma prawo… ponosić konsekwencje podejmowanych decyzji…
Pisaliśmy o tabliczkach pod znakowych w kontekście „zakazów zatrzymywania się”. Pora na krótkie przypomnienie zasad wynikających z tabliczek seria T-30.
Występują one ze znakami D-18 (parking) i tu zaczyna się problem. Bo znak D-18 (parking) sam w sobie jest znakiem informującym o miejscach postojowych. Ale w zestawie z tabliczkami z serii T-30 wskazuje na obowiązkowy sposób zatrzymania lub postoju pojazdów.
Wszystkie tabliczki T-30 coś łączy – pokazują sposób nakazanego postoju pojazdów, poza tym:
Po pierwsze – samochód zawsze styka się lub stoi nad krawędzią jezdni. Oznacza to, że samochód zaparkowany w głębi chodnika (np. przy ścianie budynku) jest z pewnością nieprawidłowo zaparkowany. Taki postój wymaga też złamania zakazu jazdy wzdłuż po chodniku.
Po drugie – na każdej z tych tabliczek jest tylko jeden pojazd, stojący w nakazany sposób. Sytuacja w której, z dwóch zaparkowanych pojazdów, jeden stoi równolegle do krawędzi jezdni, na chodniku a drugi na jezdni jest niewłaściwa.
Po trzecie – pojazd musi stać równolegle do jezdni albo przodem w kierunku chodnika. Mniej istotne jest to, czy ma stać np. pod kątem 45 stopni. Pojazd stojący tyłem (rurą wydechową w kierunku pieszych) stoi w sposób nieprawidłowy.
Bardzo często na jezdni lub chodniku malowane są dodatkowe znaki poziome. Dzięki nim wiemy, czy prawidłowo dokonaliśmy postoju naszego pojazdu. Spacer w kierunku najbliższego znaku drogowego zalecamy, kiedy zatrzymaliśmy pojazd po lewej stronie ulicy jednokierunkowej, ale o tym dlaczego przy innej okazji.
Kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany znakami drogowymi (art. 46 ust. 4. Prawo o ruchu drogowym).
T-30 a T-30 b
T-30 c T-30 d
T-30 f T-30 g
T-30 i
W trakcie prowadzenia innej interwencji na ulicy Wielickiej (dzielnica Sośnica, rejon 3) w pobliżu supermarketu zauważyliśmy podejrzanie zachowującego się mężczyznę. Okazało się, że postanowił on wynieść towar z tego sklepu. Tym samym ujęliśmy sprawcę kradzieży i zawiadomiliśmy odpowiednie służby.
Miała ona miejsce w zeszłą niedzielę (28.11.2021 r.), kiedy z samego rana otrzymaliśmy zgłoszenie o przywiązanym psie w lesie przy ulicy Horsta Bienka (dzielnica Zatorze). Niestety, na miejscu zgłoszenie potwierdziliśmy. Na szczęście dla psa nie było jeszcze za późno i wezwaliśmy Schronisko dla zwierząt, które przewiozło czworonoga.
Nie pochwalamy takiego postępowania i apelujemy do wszystkich – dbajcie o zwierzęta i pomagajcie im, a kiedy nie macie już sił zajmować się swoimi pupilami, skontaktujcie się ze Schroniskiem dla zwierząt w Gliwicach.
Około godziny 9:20 na ul. Górnych Wałów (dzielnica Śródmieście – rejon 6) znaleźliśmy mężczyznę w stanie skrajnego wyziębienia, prawdopodobnie też pod wpływem substancji psychoaktywnych.
Monitorowaliśmy stan mężczyzny do czasu przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego, który się nim zajął.
Piątek, wieczorem, Plac Inwalidów Wojennych (dzielnica Śródmieście, rejon 6) godzina 21:10. Na środku jezdni stał samochód z wyłączonym silnikiem. Podjęliśmy interwencję w związku z nieprawidłowym zatrzymaniem pojazdu. W trakcie czynności okazało się, że kierujący nie tylko nie ma przy sobie prawa jazdy, ale też nigdy go nie wyrobił. Kierujący poniósł konsekwencje prawne, a samochód przestawił, wezwany przez niego znajmy.
Ostrzegamy, jazda pojazdem mechanicznym bez uprawnień, to nie jest dobry pomysł.
W czwartek 25.11.2021 r. około godziny 19:50 na ulicy Stalmacha (dzielnica Śródmieście – rejon 6), na klatce schodowej jednego z budynków wielorodzinnych znaleźliśmy nieprzytomnego mężczyznę, którego stan, w jakim się znajdował, wskazywał na bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia. Monitorowaliśmy mężczyznę do czasu przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego.
Ratownicy po przybyciu na miejsce podjęli decyzje o niezwłocznym przewiezieniu osoby do Szpitala.
Dziękujemy osobie, która nas powiadomiła. Być może w ten sposób pomogła uratować życie ludzkie.
Błękitna koperta – miejsce parkingowe dla osoby niepełnosprawnej. By właściwie działało, musi być właściwie oznakowane. To oznacza, że miejsce musi mieć znak pionowy D-18 lub D-18a, wraz z tabliczką T- 29 (z symbolem osoby niepełnosprawnej). Dodatkiem do oznakowania pionowego jest wspomniana wcześniej koperta w kolorze błękitnym ze znakiem P-24 namalowanym białą farbą.
Oznakowanie pionowe i poziome miejsc dla osób niepełnosprawnych
Brak któregokolwiek z wyżej wymienionych elementów powoduje, że miejsce oznakowane jest, technicznie, błędnie. Przy czym należy zauważyć, że brak dostatecznej widoczności oznakowania poziomego, jak i brak koperty w ogóle nie oznacza, że takie miejsce jest ogólnie dostępne.
Kto zatem może korzystać z takiego miejsca?
Mogą z niego korzystać, wyłącznie osoby niepełnosprawne posiadające kartę parkingową. Dwie kwestie są kluczowe w tym przypadku.
Po pierwsze – posiadanie karty parkingowej.
Po drugie – poruszanie się przy pomocy pojazdu mechanicznego.
Warto zwrócić uwagę na to, że karty parkingowe nie określają jakim pojazdem porusza się ich właściciel. Co więcej, nie określają również kim, ma być właściciel pojazdu.
Zatem, właściciel karty parkingowej, może się poruszać samodzielnie (pojazdem własnym, użyczonym lub wypożyczonym). Może też korzystać z pomocy dowolnej osoby dysponującej pojazdem, która wyrazi chęć takiej pomocy. Może wreszcie wynająć pojazd z kierowcą (w tym taksówkę). W każdym z tych przypadków uprawnienia wynikające z karty parkingowej dotyczą pojazdu, którym osoba niepełnosprawna się porusza, bez względu na to, kto jest jego kierowcą.
Wykroczenie bardzo „popularne”, niestety. Głównie za sprawą kierujących, którzy uważają, że brak legalnego miejsca postojowego, nie jest niczym krępującym ich zamiary.
Przedmiotem ochrony w art. 144 § 1 Kodeksu wykroczeń są tereny zielone przeznaczone do użytku publicznego (podkreślenie własne). Co ważne – nie ma znaczenia, kto jest właścicielem terenu, znaczenie ma charakter jego używania.
Oczywiście nie tylko kierujący pojazdami mogą być sprawcami naruszenia art. 144 § 1. Szkody może spowodować choćby zwierzę będące pod opieką człowieka.
Możemy tu mówić o różnych postaciach wykroczenia, od niszczenia trawników przydrożnych, przez uszkadzanie drzew, krzewów czy żywopłotów, przy czym powtórzymy to, raz jeszcze niszczenie lub uszkadzanie roślinności musi mieć miejsce na terenie przeznaczonym do użytku publicznego.
Pamiętajcie, zieleń w miastach to nasze wspólne dobro. Dbajmy o nią.
Art. 144. § 1. Kto na terenach przeznaczonych do użytku publicznego niszczy lub uszkadza roślinność lub też dopuszcza do niszczenia roślinności przez zwierzęta znajdujące się pod jego nadzorem albo na terenach przeznaczonych do użytku publicznego depcze trawnik lub zieleniec w miejscach innych niż wyznaczone dla celów rekreacji przez właściwego zarządcę terenu, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
Każdy ma prawo do odmowy wykonania polecenia uprawnionego organu. Każdy może uznać, że nikt nie będzie mu dyktował, co może robić.
To prawda, ale należy pamiętać, że to prawda niosąca za sobą konsekwencje.
Wracamy po raz kolejny do wykroczenia z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń.
Przypominamy, że obowiązek wskazania na żądanie uprawnionego organu, komu osoba powierzyła pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, wynika z art. 78 pkt 4 ustawy prawo o ruchu drogowym.
Odmowa wykonania tego obowiązku stanowi wykroczenie z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń, przy czym zachowanie stanowiące zakres ww. wykroczenia może mieć różne postacie, sprowadzające się do tego samego skutku.
W tym konkretnym przypadku właściciel pojazdu ciężarowego nie odpowiedział na pisemne wezwania do realizacji obowiązku wskazania kierującego.
Sąd Rejonowy w Gliwicach uznał, że przedstawione przez nas dowody nie budzą wątpliwości co do winy właściciela pojazdu i wymierzył mu w postępowaniu nakazowym karę grzywny w wysokości 400,00 zł oraz obciążył kosztami w kwocie łącznie 110 zł.
Pamiętajcie, każdy ma prawo… ponosić konsekwencje podejmowanych decyzji…
Post scriptum
Poniżej link do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie „Sankcja za uchylenie się przez właściciela lub posiadacza pojazdu od obowiązku wskazania, komu powierzył on ten pojazd do kierowania lub używania w czasie, w którym urządzenie rejestrujące ujawniło wykroczenie popełnione przez kierującego tym pojazdem” – link
