Pojazd zastano na trawniku przy ulicy Leśnej (dzielnica Zatorze).
Wobec kierującego zostały wyciągnięte konsekwencje przewidziane prawem.

W kontekście dzisiejszego odcinka cyklu „Każdy ma prawo …” warto przypomnieć przepis określający czyn zabroniony o mniejszej wadze niż przestępstwo.
Komu nie zdarzyło się, użycie słowa uznawanego za nieprzyzwoite? Czy to w ferworze dyskusji, czy to w złości spowodowanej „czynnikami zewnętrznymi”.

Nie oceniamy, tylko przypominamy, że używanie słów nieprzyzwoitych, umieszczenie nieprzyzwoitego ogłoszenia napisu lub rysunku jest czynem zabronionym jako wykroczenie i podlega karze grzywny do 1500 zł lub karze nagany.
Wróćmy do zakresu wykroczeń określonych art. 141 Kodeksu wykroczeń.

Za słowa nieprzyzwoite uważa się te, które w świadomości społecznej funkcjonują jako obraźliwe, wulgarne bądź niezgodne z obowiązującymi w społeczeństwie normami zachowania.
Nieprzyzwoite napisy, słowa, rysunki mają wywoływać społeczne oburzenie. Powinny być użyte w miejscu publicznym, czyli w miejscu, gdzie „nieprzyzwoity przekaz” może zostać zobaczony, usłyszany przez bliżej nieokreślone grono odbiorców.

Ciekawe jest to, że w związku z bardzo szybkim rozwojem internetu i mediów społecznościowych, w orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawił się pogląd, że Internet jest miejscem publicznym.

Art. 141 KW
Kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych,
podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.

Zdjęcie:
Internet GłosSzczeciński

Wciąż tłumaczymy, że tak nie wolno i wciąż znajduje się ktoś, kto nie słucha.

Tak, też było w sobotę 2 października, w Rodzinnych Ogródkach Działkowych przy ulicy Rybnickiej (Dzielnica Trynek), gdzie w związku z niedozwolonym termicznym przekształcaniem odpadów, wobec jednej osoby wyciągnięto konsekwencje prawne.

Cykl, który mają państwo przed sobą, jest trudny. Poruszony temat wymaga zdecydowanego działania, ponieważ chodzi o szczególnie cenną wartość, jaką jest bezpieczeństwo dzieci.

Co oznacza akronim G.A.D.K.I.?

G – Gdy mówisz „nie”, to znaczy nie. Dziecko może powiedzieć „nie”. Powinno to być szanowane przez osoby dorosłe, również bliskie dziecku. Kiedy dziecko nauczy się mówić „nie” osobie bliskiej, z pewnością nauczy się mówić to samo osobie obcej.

A – Alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy. Kiedy występuje bezpośrednie zagrożenie, ważne jest szybkie działanie i dziecko powinno natychmiast wezwać pomoc. Dotyczy to każdej sprawy, która może powodować, że dziecko staje się smutne lub wystraszone.

D – Dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które Cię niepokoją. Wyjaśnij, dziecku różnicę pomiędzy dobrymi a złymi tajemnicami. Nikt nie powinien zmuszać dziecka, by trzymało w tajemnicy coś, co je przeraża, smuci lub niepokoi. Dziecko nie musi się bać i dochowywać sekretów, które je martwią lub zawstydzają.

K – Koniecznie pamiętaj, że Twoje ciało należy do Ciebie. Nikt nie ma prawa zmuszać dziecka do robienia czegokolwiek, co powoduje dyskomfort. Jeżeli ktoś próbuje to robić, dziecko powinno powiedzieć o tym osobie dorosłej

I – Intymne części ciała są szczególnie chronione. Tego tłumaczyć nie musimy.

Rozmowy z dziećmi, na temat zagrożeń są trudne. Należy pamiętać, że rozmawiając z dziećmi, uczymy je o tym, że mogą rozmawiać z nami na każdy temat.

To nie koniec…

Tekst inspirowany działaniem Fundacji „Dajemy Dzieciom Siłę”.

zdjęcie ilustracyjne:

pixabay.com

Mężczyzna dokonał kradzieży czteropaku piwa, w sklepie popularnej sieci. W sprawie prowadzone są dalsze czynności.

Nietypowo, bo będzie mini fotoreportaż. Kierujący widocznym na zdjęciach pojazdem trafił „kumulację”. Postój w odległości mniejszej niż 10 metrów od skrzyżowania, za znakiem B-36 „zakaz zatrzymywania się” i w strefie zamieszkania w miejscu innym, niż wyznaczone w tym celu.

Wobec kierującego zostaną wyciągnięte konsekwencje prawne.

Zagrożenia dla najmłodszych i tych nieco starszych są różne, również mniej lub bardziej oczywiste.
Z dziećmi trzeba rozmawiać – rozumie to każdy dorosły. Nie każdy jednak musi wiedzieć jak to robić.

Kiedy zacząć?

Z reguły nie ma problemu w podjęciu rozmowy z dzieckiem na temat bezpieczeństwa w domu, podczas zabawy lub właściwego, bezpiecznego zachowania na ulicy. Kłopoty zaczynają się, kiedy trzeba porozmawiać o unikaniu zagrożeń związanych z wykorzystywaniem seksualnym. I tu pojawia się pytanie – kiedy zacząć?

Nie ma prostej recepty – choć dobrze jak najwcześniej. Rodzice najlepiej znają swoje dzieci i powinni potrafić ocenić, kiedy jest ten właściwy moment.

Jak rozmawiać?

Rozmowy z dziećmi, rozmowy o zagrożeniach, to nie jest jednorazowe wydarzenie, które można odznaczyć w kalendarzu i zapomnieć. Trzeba rozmawiać często, krótko. Dzięki temu dzieci zapamiętają najważniejsze informacje.

Nigdy nie zmuszajcie  dziecka do rozmowy, kiedy nie ma na to ochoty. Zrazi się i będzie problem z kolejną próbą. Nie twórzcie problemów tam, gdzie są zbędne. Odpowiedni moment na pewno przyjdzie. Najlepsze są krótkie wskazówki jak unikać zagrożeń. Jeszcze lepiej kiedy są powiązane z przykładami  codziennego życia.  Twórzcie skojarzenia, a nie prawdy objawione. Nie prawcie morałów i nie róbcie wykładu. Po prostu rozmawiajcie. W przyjaznym otoczeniu, w przyjazny sposób.

W kolejnym odcinku opowiemy Wam, czym są G.A.D.K.I.

Cykl  inspirowany działaniem – Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.

W Strefie Ograniczonej Dostępności jak wspomnieliśmy w poprzednim tekście, funkcjonują trzy rodzaje identyfikatorów: A, B, R.

Identyfikator A  jest wydawany się w celu zapewnienia możliwości dojazdu do miejsca postojowego, którym dysponuje właściciel bądź użytkownik miejsca postojowego znajdującego się w Strefie Ograniczonej Dostępności. Dojazd do miejsca postojowego jest nieograniczony czasowo.

Identyfikator B  jest wydawany w związku z:
a. postojem mieszkańców, właścicieli lokali mieszkalnych oraz użytkowników lokali użytkowych znajdujących się wewnątrz obszaru objętego oznakowaniem typu B-1,
b. remontem i utrzymaniem infrastruktury,
c. transportem przesyłek kurierskich,
d. prowadzeniem transmisji radiowej bądź telewizyjnej,
e. przeprowadzką,
f. dostawą sprzętu i wyposażenia mieszkań i lokali użytkowych,
g. dostawą towarów,
h. decyzją administracyjną na realizacje przedsięwzięcia odbywającego się w Strefie Ograniczonej Dostępności oraz jej przygotowaniem.

Identyfikator R wydaje się w celu możliwości wjazdu na płytę rynku w szczególności w sytuacjach:
a. wjazdu pojazdu w związku z ceremonią ślubną, dla jednego pojazdu pary młodej,
b. w związku z realizacją zadania zlecanego przez jednostki publiczne,
c. w związku z decyzją administracyjną na realizacje przedsięwzięcia odbywającego się na Rynku oraz jej przygotowaniem.

Przypominamy!
Cele powstania Strefy Ograniczonego Dostępu jest możliwie szerokie udostępnienie gliwickiej starówki mieszkańcom i osobom odwiedzającym Gliwice.
Osoby niestosujące się do zasad działania Strefy, przede wszystkim oznakowania pionowego „B-1” (zakaz ruchu) muszą liczyć się z konsekwencjami prawnymi z tego tytułu.

Niestosowanie się do znaku B-1 jest wykroczeniem z art. 92 § 1 Kodeksu Wykroczeń i podlega karze grzywny (do 500 zł) lub karze nagany.
Art.  92.  §  1.  Kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Reakcja na wszelkie przypadki naruszania zasad obowiązujących w strefie będzie stanowcza.

W poprzedniej części omówiono podstawowe informacje dotyczące zgłoszenia wykroczenia. Wskazano na ważne informacje, jakie musi zawierać zgłoszenie i pokazano formy jego przekazania. Czas na kolejne informacje.

Warto przekonać do osobistego zgłaszania czynów zabronionych. Dlaczego? Po pierwsze, osobisty kontakt ze strażnikiem przyjmującym zgłoszenie pozwala na wyjaśnienie wątpliwości i ustalenie, bez wątpliwości, jaki był stan faktyczny. Pozwala też na szybkie i sprawne przeprowadzenie przesłuchania w charakterze świadka.

Po drugie, wyklucza to istotny problem, kradzież tożsamości, podszywanie się. Państwa bezpieczeństwo jest niezmiernie ważne. Nikt (w przypadku kradzieży tożsamości) nie musi ponosić odpowiedzialności za fałszywe zawiadomienie.

Oznacza też, że składającemu zawiadomienie zależy na sprawie, zależy na tym, by przywrócono porządek prawny, a sprawca jego naruszenia został pociągnięty do odpowiedzialności.
Dlatego, w przypadku zawiadomienia o wykroczeniu, preferowany jest bezpośredni kontakt.

W trakcie samego zgłoszenia konieczne będzie sporządzenie dwóch dokumentów. Pierwszy to zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia, drugi – to protokół przesłuchania świadka. O prawach i obowiązkach świadka przeczytacie Państwo, w trzeciej, ostatniej części cyklu.

Pierwszą część cyklu można znaleźć tu

Część trzecia, ostatnia, za tydzień …

Zrównoważona mobilność występuje wtedy, gdy codzienne decyzje o wyborze środka transportu sprzyjają dobrej jakości życia w naszym otoczeniu. Dobre decyzje, to te kiedy każdy z nas może w dogodny sposób poruszać się po mieście.

Skutki decyzji mogą być w swej istocie zaskakujące. Jeżeli uznamy, że konieczny jest wybór samochodu ważne, by pamiętać nie tylko o wygodzie jazdy, ale też o korkach i problemach z parkowaniem.
Jeżeli zdecydujemy się na autobus, to pozostanie problem korków, a dojdzie problem z tłokiem, odpadnie za to kwestia parkowania.

Rower? To może być doskonałe rozwiązanie na krótkich dystansach w mieście, szczególnie tam, gdzie jest dużo zieleni, ale już sytuacja, w której musimy przejechać na rowerze kilkanaście lub więcej kilometrów dziennie, każe się poważnie zastawić przed podjęciem decyzji.

Czy myślicie, że chcemy was przekonać do wyboru roweru? Nic podobnego. Chcemy was przekonać do podejmowania racjonalnych decyzji i do tego będziemy was namawiać w kolejnych tekstach na temat zrównoważonej mobilności. Opowiemy też o zrównoważonej mobilności w przypadku działań podejmowanych przez nas, strażników miejskich.

foto: https://metropoliagzm.pl

Wprowadzenie w błąd organu państwowego lub instytucji upoważnionej z mocy ustawy do legitymowania jest wykroczeniem. Sprawca popełnia go, kiedy umyślnie wprowadza w błąd, co do swojej tożsamości lub tożsamości innej osoby, co do swojego obywatelstwa, miejsca zatrudnienia lub zamieszkania.

Legitymowanie osoby to czynność samoistna mająca na celu ustalenie tożsamości osoby, może jednak być wstępem do innych działań, choćby czynności wyjaśniających w postępowaniu sprawach o wykroczenia, gdzie legitymowany występuje np. jako świadek.

Choć nie ma obowiązku noszenia przy sobie dokumentów potwierdzających tożsamość, to kiedy mamy je przy sobie, to procedura ustalania (lub potwierdzania) danych osobowych jest szybka.

Może się jednak zdarzyć, że nie będziemy mieli przy sobie dokumentów.

Warto wtedy pamiętać o odpowiedzialności za słowo. Kiedy strażnik miejski przesłuchując nas pyta o dane osobowe, zawód, miejsce zatrudnienia to oznacza, że jest do tego ustawowo upoważniony.

Trzeba też pamiętać, że odmowa udzielenia informacji jest również wykroczeniem z art. 65 kodeksu wykroczeń.

Dlatego nie warto ryzykować konsekwencji prawnych za wykroczenie z art. 65 kodeksu wykroczeń, tym bardziej że przepis przewiduje karę ograniczenia wolności lub grzywny.

Art.  65. Kodeksu Wykroczeń

§  1.  Kto umyślnie wprowadza w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy do legitymowania:

1)  co do tożsamości własnej lub innej osoby,

2)  co do swego obywatelstwa, zawodu, miejsca zatrudnienia lub zamieszkania, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§  2.  Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie udziela właściwemu organowi państwowemu lub instytucji, upoważnionej z mocy ustawy do legitymowania, wiadomości lub dokumentów co do okoliczności wymienionych w § 1.

Dziś kandydatura murowana można by rzec. 12 czerwca 2021 r. kierujący pojazdem widocznym na zdjęciu zatrzymał go na obszarze wyłączonym z ruchu, nie stosując się do znaku P-21 „powierzchnia wyłączona z ruchu”, czym wypełnił przesłanki wykroczeń z art.92 §1 i art.97 kodeksu wykroczeń.

Poniósł konsekwencje prawne swojego działania.