Złe samopoczucie, katar, bolące gardło, to nie musi być to najgorsze, ale trzeba sprawdzić, co jest powodem tego, że źle się czujemy. Co zrobić w przypadku pierwszych objawów infekcji? Wiele chorób ma podobne objawy. Dlatego, nie wolno lekceważyć objawów choroby – szczególnie tych, o których wiemy ze mogą być zapowiedzią groźnej choroby.

Program DOM – Twoje domowe centrum monitoringu zdrowia
Program Domowa Opieka Medyczna umożliwia monitoring Twojego zdrowia, gdy jesteś chory na COVID-19, ale nie wymagasz leczenia w warunkach szpitalnych.
Do kontroli Twojego zdrowia służy pulsoksymetr, niewielkie urządzenie, które mierzy saturację, czyli poziom natlenienia krwi. Wystarczy, że nałożysz go na palec i połączysz ze specjalną aplikacją, którą instalujesz w swoim telefonie. Możesz też zgłaszać wyniki pomiarów przez infolinię.

Pulsoksymetr trafia do Ciebie bezpłatnie. Gdy ukończyłeś 55 lat, automatycznie kwalifikujesz się do programu i otrzymasz urządzenie do domu pocztą. Jeśli jeszcze nie masz 55 lat, możesz zamówić pulsoksymetr przez Internet lub przez kwalifikację przeprowadzoną przez lekarza POZ.

W razie niepokojących wyników zadzwoni do Ciebie konsultant i jeśli będzie taka potrzeba, umówi konsultację telemedyczną z lekarzem.
Pogotowie ratunkowe (Ratownictwo medyczne)
Jeśli Twój stan nagle się pogorszy i sytuacja będzie zagrażała Twojemu życiu lub zdrowiu, zadzwoń pod numer alarmowy 999 lub 112.

WAŻNE!
Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie koronawirusem lub jesteś zakażony, koniecznie poinformuj o tym dyspozytora, który przyjmuje Twoje zgłoszenie.

Bezpłatna infolinia NFZ
Pod numerem 800 190 590, bezpłatnie i przez całą dobę, otrzymasz wszystkie, niezbędne informacje o postępowaniu w przypadku zakażenia koronawirusem.
Konsultanci podpowiedzą m.in., gdzie znajdziesz najbliższy punkt nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, punkt wymazowy w Twojej okolicy, oraz doradzą, jak skontaktować się ze szpitalem.

Zaszczep się przeciw COVID-19
Zadbaj o ochronę przeciwko COVID-19. Szczepienie chroni przed ciężkim przebiegiem choroby. Od ręki możesz przyjąć szczepionkę w blisko 8 tysiącach punktów szczepień, które działają w różnej formie (stacjonarnej, wyjazdowej, mobilnej).
Zarejestruj się na szczepienie przez Internetowe Konto Pacjenta, bezpłatną i całodobową infolinię pod numerem 989, SMS wysłany na numer 664 908 556 lub 880 333 333 o treści: SzczepimySie, aplikację mobilną MojeIKP lub wybrany punkt szczepień.

Opracowane na podstawie:
Poradnik „To przeziębienie, czy już COVID? Co powinienem zrobić?” (źródło)

Samodzielnie zapisz się na test w kierunku SARS-CoV-2
Jeśli podejrzewasz, że Twój zły stan zdrowia jest spowodowany zakażeniem koronawirusem, jeśli miałeś kontakt z osobą zakażoną, zapisz się na test w kierunku SARS-CoV-2 przez Internet .

Formularz on-line składa się z kilku pytań dotyczących m.in. kontaktów z osobami zakażonymi wirusem SARS-CoV-2 oraz objawów, które mogą świadczyć o rozwijającej się chorobie. Twoje odpowiedzi pomogą określić, czy istnieje ryzyko, że zakaziłeś się koronawirusem.

Kiedy okaże się, że powinieneś wykonać test diagnozujący, możesz zamówić rozmowę z konsultantem Domowej Opieki Medycznej (numer telefonu 22 735 39 40), który zleci Ci wykonanie testu albo zapisać się na wymaz przez Internet. Potrzebujesz do tego Profilu Zaufanego.

UWAGA – na test w kierunku koronawirusa możesz zapisać również swoje dziecko. Z formularza online mogą skorzystać również współdomownicy osoby zakażonej SARS-CoV-2, którzy mimo szczepienia lub posiadania statusu ozdrowieńca, muszą się poddać testowi na obecność koronawirusa.

Na test na koronawirusa może skierować Cię też lekarz, który nie ma umowy z NFZ, ale korzysta z aplikacji gabinet.gov.pl.

Zlecenie na test – co dalej?
W momencie zlecenia testu na obecność wirusa SARS-CoV-2 zostajesz objęty kwarantanną. W czasie kwarantanny nie opuszczaj swojego miejsca pobytu. Jesteś zwolniony z kwarantanny na czas przejazdu do punktu pobrań i powrotu do miejsca pobytu.
Gdy samodzielnie nie możesz dostać się do punktu pobrań wymazów, Twój lekarz POZ może wezwać do Ciebie karetkę wymazową. Wymaz zostanie pobrany w miejscu Twojego pobytu.

Punkty pobrań wymazów

Zostałeś skierowany na test wykrywający koronawirusa? Wykonasz go bezpłatnie w dowolnym punkcie pobrań wymazów. W województwie śląskim takich punktów jest ponad 50.
W Gliwicach funkcjonują trzy mobilne punkty pobrań:
• NZOZ Vito-Med. Sp. z o.o., ul. Radiowa 2 – numer kontaktowy: 793600112
• Szpital Miejski Nr 4 w Gliwicach Sp. z o.o., ul. Zygmunta Starego 20 – numer kontaktowy 516009222
• Gyncentrum Sp. z o.o. (punkt w Gliwicach), ul. Błonie 3 (parking przy Przychodni Brackiej Sośnica) – numer kontaktowy 32 5065086

Po zleceniu badania otrzymasz wiadomość SMS z systemu eKolejka, kiedy i gdzie powinieneś się zgłosić, aby jak najszybciej wykonać test blisko miejsca swojego pobytu i uniknąć czekania w dużej grupie pacjentów.

W SMS-ie znajdziesz również link do tzw. Indywidualnej Strony Pacjenta. Na stronie system zaproponuje Ci termin i miejsce badania. Możesz je potwierdzić lub odrzucić. W przypadku odrzucenia zaproponowanego terminu i miejsca pobrania wymazu samodzielnie wyszukujesz inny, dogodny dla siebie dzień, godzinę i miejsce pobrania wymazu.

Wynik testu na korona wirusa
Wynik testu możesz sprawdzić w Internetowym Koncie Pacjenta (IKP).

POZYTYWNY: oznacza, że jesteś zakażony koronawirusem. Twoja kwarantanna automatycznie zmienia się w izolację. Izolacja trwa 10 dni, licząc od dnia uzyskania pozytywnego wyniku testu na obecność wirusa SARS-CoV-2. Skontaktuj się ze swoim lekarzem POZ, który oceni Twój stan zdrowia i ustali leczenie. Umów się na teleporadę. Możesz także skorzystać z monitoringu Domowej Opieki Medycznej.

NEGATYWNY: oznacza, że nie jesteś zakażony koronawirusem. Gdy otrzymasz wynik negatywny, zostajesz zwolniony z kwarantanny.

UWAGA – wgląd do wyniku testu na obecność wirusa SARS-CoV-2 ma także Twój lekarz POZ i laboratorium, które przeprowadzało analizę wymazu.

Opracowano na podstawie poradnika NFZ (źródło).

Pierwszą część tekstu znajdziesz tutaj

Inny tekst na temat szczepień przeciwko COVID-19 znajdziesz TUTAJ.

Zdjęcie: pixabay.com

„Jeden metr sześcienny puchu śniegowego może ważyć około 200 kg, śniegu mokrego 700-800 kg, a lodu nawet 900 kg. Mokry śnieg jest cięższy od białego puchu.” (źródło)

Dlaczego o tym piszemy?
Zima co prawda niezbyt agresywna w tym roku, ale… wszystko może się zmienić z dnia na dzień i wtedy śnieg zalegający na dachu może być przyczyną tragedii. Równie niebezpieczne są nawisy śniegowe i sople zwisające z dachu przy okazji odwilży. Trzeba je usuwać na bieżąco, by nie stanowiły zagrożenia dla ludzi, zwierząt, mienia.

Kilka słów na temat obowiązujących przepisów.
Miejsce, w którym znajdują się nawisy śniegowe, lód itp. to miejsce niebezpieczne dla osób postronnych. Na przykład, kiedy sople zwisają z dachu budynku znajdującego się bezpośrednio przy chodniku. Zatem obowiązek ich usunięcia, a ściślej usunięcia zagrożenia będzie wynikał z  art. 72 Kodeksu wykroczeń.

Art. 72. Kto wbrew swemu obowiązkowi nie dokonuje odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze aresztu albo grzywny.

Warto pamiętać na kim spoczywa obowiązek. To właściciel, administrator (zarządca wspólnoty), użytkownik posesji lub osoba przez nich wyraźnie wyznaczona. Jeżeli mieszkamy w budynku wielorodzinnym, trzeba wiedzieć do kogo zgłaszać kwestie zagrożenia spowodowanego przez sople, śnieg na dach czy też nawisy śnieżne.
Nie wolno być obojętnym, jeżeli widzicie zagrożenie, dajcie nam znać, my z pewnością zareagujemy.

Pełne brzmienie Ustawy – Kodeks Wykroczeń znajdziecie – TUTAJ.

zdjęcie:pixabay.com

Informujemy, doradzamy, wskazujemy dobre praktyki i lepsze rozwiązania, ale też przypominamy, czym jest formacja, której mundur nosimy, jakie są jej zadania i jakie są nasze uprawnienia.
W poprzednim odcinku pisaliśmy o jednym z uprawnień, z jakiego korzystamy – legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości. Dziś pora na kolejne – stosowanie środków oddziaływania wychowawczego.
Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o strażach gminnych możemy udzielać pouczeń, zwracać uwagę, ostrzegać lub stosować inne środki oddziaływania wychowawczego.

Co to oznacza w praktyce?
Kiedy spotykamy się ze sprawcą czynu zabronionego (jako wykroczenie), możemy zastosować kilka instrumentów pozwalających na zamknięcie sprawy. Są to w kolejności od najłagodniejszego:
a) pouczenie;
b) grzywna w postaci mandatu karnego;
c) skierowanie wniosku o ukaranie do Sądu.

Jeżeli czytacie nasz cykl „Każdy ma prawo…”, to macie szanse dowiedzieć się, co się dzieje, kiedy sprawa trafia do Sądu. Jeżeli nie czytaliście, zapraszamy TUTAJ.

Pouczenie to najłagodniejszy środek o charakterze prewencji szczególnej. Jego zadaniem jest wdrożenie sprawcy wykroczenia do przestrzegania w przyszłości obowiązującego prawa.
Stosujemy go wszędzie tam, gdzie z jednej strony można uznać, że to środek wystarczający do wdrożenia do przestrzegania prawa, z drugiej, gdzie nie ma wskazań w postaci okoliczności obciążających wynikających z przepisów kodeksu wykroczeń.

Dwie ważne kwestie.
Pierwsza – o udzieleniu pouczenia, nałożeniu grzywny, skierowaniu wniosku o ukaranie, zawsze decyduje uprawniony funkcjonariusz, a nie sprawca czynu zabronionego.
Druga – jeżeli sprawca otrzymał pouczenie, a mimo to spotykamy go w okresie krótszym niż jeden rok, w identycznej sytuacji jak wcześniej i nie ma on naprawdę dobrego wytłumaczenia, uznajemy, że prewencja szczególna nie odniosła skutku i kolejnego pouczenia nie będzie.

Nowy rok, nowe wyzwania, tylko lokalizacja jakby ta sama. Ulica Wybrzeże Armii Krajowej (dzielnica Śródmieście, rejon 6). I kierujący przekonany o własnej wyjątkowości, która pozwala na blokowanie chodnika oraz utrudnianie ruchu pieszych.

Chciałoby się powiedzieć „murowany” kandydat do tytułu „miszcza parkowania” w styczniu.

Oczywiście, kierujący poniesie konsekwencje prawne swojego zachowania.

Pisaliśmy o obowiązkach pieszych drodze, pisaliśmy o obowiązkach kierujących.

Dziś kolej na historię z życia wziętą, czyli jak postój na chodniku może wpływać na bezpieczeństwo pieszych.

Jak wiadomo, postój (samochodów) jest dozwolony, jeżeli spełnione są zasady wynikające między innymi z art. 47 prawa o ruchu drogowym. Jednym z najważniejszych jest zasada określająca szerokość chodnika, który musi być pozostawiony dla pieszych. Zasada ta składa się z dwóch elementów:
1. Postój pojazdu nie może utrudniać ruchu pieszych,
2. Szerokość chodnika jest nie mniejsza niż 1,5 metra.

Oczywiście są jeszcze inne, ale tu zainteresowanych odsyłamy do art.47 ustawy prawo o ruchu drogowym.

My skupimy się na dwóch zasadach, przytoczonej wyżej i jeszcze jednej wynikającej z art.26 ust.3 pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowym, mówiącego o zakazie jazdy wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych.
Jazda wzdłuż po chodniku, by zaparkować pojazd w wygodnym miejscu, jest zabroniona również dlatego, że może tworzyć bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia pieszych.

Jednocześnie zasady wynikające z przywoływanego art. 47 prawa o ruchu drogowym wskazują, że postój pojazdu na chodniku (wszystkimi czterema kołami) inaczej niż przy krawędzi jezdni jest zabroniony.

Te zasady chronią bezpieczeństwo pieszych, powodują, że co najmniej część odpowiedzialności za bezpieczeństwo niechronionych uczestników ruchu drogowego spoczywa na kierujących pojazdami.

Zdjęcie ilustrujące tekst zostało wykonane w Gliwicach.

Pilnujemy przestrzegania zasad.

Prosimy, stosujcie się do nich, bo być może, kiedyś uratują wam życie.

Prawo o ruchu drogowym – tu.

Pisaliśmy o wielu rzeczach, zwracaliśmy uwagę na wiele spraw. Jakoś nie zwróciliśmy uwagi na home-office, czyli domowe biuro, albo pracę zdalną.
Teraz, w czasach pandemii, to bardzo często spotykane rozwiązanie, praca w domu. Oczywiście nie w każdym przypadku możliwa i nie dla każdego, ale…

Zapraszamy do lektury wskazówek jak pracować w domu i (prze)żyć…

Pamiętajmy, że:
1. Dokumenty w formie elektronicznej są bardziej eko, podobnie jak:
a) Ulotki i katalogi;
b) Czasopisma i gazety.

2. Jeżeli to możliwe, używamy skanera zamiast drukarki, drukujemy dwustronnie, bo w ten sposób oszczędzamy papier.
3. Wiemy, że wielu z Was kocha książki i chce mieć ich jak najwięcej, ale o ile to możliwe, warto korzystać z bibliotek, czytniki e-booków i elektroniczna bibliotek to też ciekawa alternatywa.
4. Jeżeli w naszej racy pojawiają się zbędne kartki np. błędnie zadrukowane, oddajmy je dzieciom do rysowania.
5. Zakładki do książek możemy wykonywać własnoręcznie, używając np. resztek starych opakowań.
6. Namówmy naszych milusińskich do „produkcji” papieru do pakowania prezentów, dzięki temu nawet szary papier ozdobiony rysunkami dzieci nabierze blasku.

Bądźcie eko, a środowisko będzie Wam wdzięczne.

Pamiętajcie, z nami możecie rozmawiać o wielu sprawach, nie tylko o zakazach zatrzymywania się.

foto:pixabay.com

Każdy ma prawo do odmowy przyjęcia mandatu za popełnione wykroczenie. Każdy może uznać, że nikt nie będzie mu dyktował, co może robić.
To prawda, ale należy pamiętać, że to prawda nosząca za sobą konsekwencje. W tym przypadku poddania się osądowi Sądu.

3 października 2021 r. na ulicy Okopowej pewna kobieta postanowiła sprawdzić w praktyce działanie zakazu spożywania alkoholu w miejscach publicznych.
Jak postanowiła, tak zrobiła, niestety. Nie może mówić o szczęściu, ponieważ zauważyliśmy i zareagowaliśmy.

Wniosek o ukaranie trafił do Sądu, który na podstawie przedstawionych dowodów uznał, w postępowaniu nakazowym, że wina kobiety nie ulega wątpliwości i ukarał ją karą grzywny w wysokości 2000 zł (dwa tysiące złotych) oraz zobowiązał do pokrycia kosztów w kwocie łącznie 250 zł.

Pamiętajcie, każdy ma prawo… ponosić konsekwencje podejmowanych decyzji…

Czwarty odcinek cyklu „Bezpieczny senior” poświęcamy bezpieczeństwu w Sieci. Wbrew pozorom seniorzy są bardzo aktywni w Sieci. Być może nie znają nowoczesnych technologii tak dobrze, jak ludzie młodzi, ale…

Według CBOS około 40 % osób korzystających z internetu w wieku 55-64 lata aktywnie działa w social mediach. Część z nich może mieć nikłe pojęcie o bezpieczeństwie w Sieci, choćby dlatego, że kiedy powstawały pierwsze zaczątki globalnej Sieci, byli już osobami dorosłymi.

Dlatego zachęcamy Was – warto rozmawiać, warto pytać i odpowiadać na pytania. Porozmawiajcie ze swoimi seniorami, rodzicami, dziadkami. Pamiętajcie, zarówno treść rozmowy, jak i użyta terminologia muszą być dostosowane do obu stron komunikacji. Nie jest bowiem oczywiste, że senior musi wiedzieć mniej od Was o bezpieczeństwie w Sieci.

Porozmawiajcie o różnicach pomiędzy programami antywirusowymi a firewallami, o hasłach dostępowych do różnych serwisów i płatnościach w Sieci.
Jeżeli czujecie zmęczenie u siebie lub seniora, przerwijcie i wróćcie do rozmowy w dogodnym miejscu i czasie.

Rozmawiajcie o zagrożeniach, oszustwach i błędach, wskazujcie na bezpieczne sposoby poruszania się po sieci.

Pamiętajcie, każdy z nas ma prawo do aktywności, w tym aktywności w sieci. Każdy z nas ma prawo do wsparcia, kiedy tego oczekuje.

Pomagajmy sobie, wspierajmy seniorów, bo bez Nich nie byłoby nas.

Zdjęcie: pixabay

Jest już chłodno, od czasu do czasu sypnie śniegiem, zbliża się kalendarzowa zima, a ponieważ dwa ostatnie wtorki poświęciliśmy bezpieczeństwu seniorów, pora na trzeci – o bezpieczeństwie seniorów w zimie.

Senior, jak każdy z nas, musi czasem wyjść z mieszkania. Zachęcamy do aktywności w tym zakresie. Trzeba przecież robić zakupy, odwiedzić znajomych, czy po prostu wyjść na spacer.
Zachęcamy, by przed wyjściem z domu wypić coś rozgrzewającego, np. herbatę z cytryną czy z dodatkiem pigwy. Jeżeli wyjście ma być dłuższe, warto rozważyć zabranie ze sobą termosu z gorąca herbatą.

Trzeba też pamiętać o właściwym, stosownym do pogody ubraniu, ciepłym, a jednocześnie oddychającym. Należy zwrócić uwagę na buty, przemoczone, mogą doprowadzić do przeziębienia.
Ważne, jeżeli to możliwe, by zabierać ze sobą telefon, nigdy nie wiadomo co może się wydarzyć i czy nie będziemy potrzebować pomocy.

Na koniec apel do wszystkich

Zwracajmy uwagę na to, co dzieje się wokół nas. Spada temperatura powietrza, szybko zapada zmrok. Seniorzy nie zawsze są osobami sprawnymi, czasem chcą odetchnąć chwilę na przystanku, na ławce. Brak spostrzegawczości innych, zmiana temperatury połączona ze zmęczeniem mogą dawać bardzo złe skutki. Dlatego patrzmy i reagujmy.

foto:pixabay.com

W niedzielę 21.11.2021 około 13:15 na ul. Wolności (dzielnica Łabędy) zauważyliśmy nietypowo zaparkowany pojazd, którego kierujący zatrzymał go na chodniku pomiędzy dwoma sklepami.

W czasie rozmowy z kierującym wyczuliśmy od niego zapach alkoholu.

W związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa wezwaliśmy na miejsce właściwe służby.

Ponieważ okazało się też, że samochód nie ma ważnych badań technicznych, trafił on na parking strzeżony.

zdjęcia: własne SM Gliwice

Najwyraźniej zapomniał o prawach zwierząt mężczyzna, który na ul. Architektów (dzielnica Ostropa) trzymał psa na łańcuchu o długości około 1,8 m. Przeprowadziliśmy z nim rozmowę o obowiązkach wynikających z posiadania zwierzęcia i o prawach zwierząt.
Mężczyzna poniósł też konsekwencje prawne swojego zachowania.

Przypominamy, prawa zwierząt (w tym psów stróżujących) i obowiązki ich właścicieli reguluje Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r.  o ochronie zwierząt i art. 9 tejże ustawy, cyt.:
„ 1. Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody.
2. Zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin w ciągu doby lub powodujący u nich uszkodzenie ciała, lub cierpienie oraz niezapewniający możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi, nie może być krótsza niż 3 m.