Fałszowanie znaków identyfikacyjnych - art. 306 Kodeksu Karnego

Mimo, że zajmujemy się sprawcami wykroczeń, czasami będziemy przypominać o innych, poważniejszych zagrożeniach, jakimi są przestępstwa.

Na początek o nietypowym przestępstwie, które jednak może wyrządzić sporo szkód i nieprzyjemności zarówno sprawcy, jak i ofierze takiego działania.

„Art. 306. Kodeksu karnego – Fałszowanie znaków identyfikacyjnych
Kto usuwa, podrabia lub przerabia znaki identyfikacyjne, datę produkcji lub datę przydatności towaru lub urządzenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Jakie skojarzenie przychodzi do głowy, kiedy myślimy o „znakach identyfikacyjnych”? Tablice rejestracyjne pojazdów? I tu pojawia się zaskakująca informacja:

„Tablice rejestracyjne pojazdów nie są „znakami identyfikacyjnymi” w rozumieniu art. 306 k.k. […] To, że tablice rejestracyjne, choć pośrednio, to jednak de facto w najprostszy sposób pozwalają także na dokonanie ustaleń w sferze prawa cywilnego, przy wykorzystaniu administracyjnego systemu ewidencji (jaki to pojazd, do czego przeznaczony, kto jest jego właścicielem bądź użytkownikiem, itp. – zob. Rozdział 2a Prawa o ruchu drogowym), nie daje jeszcze podstaw do uznania ich za „znaki identyfikacyjne” w rozumieniu art. 306 k.k.” – to początek treści Uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r. sygn. I KZP 33/05.

Kodyfikujący przestępstwo „fałszowania znaków identyfikacyjnych” artykuł 306 znajdziemy się w rozdziale XXXVI Kodeksu Karnego „Przestępstwa przeciw obrotowi gospodarczemu”. To zawęża zakres znaczenia pojęcia „znaki identyfikacyjne, data produkcji, data przydatności” to przedmiotów, urządzeń itp., które możemy nabyć w dowolny, dopuszczany prawej sposób.

O ile nie ma raczej problemów ze zrozumieniem, czym jest data produkcji, data przydatności, to bliższego wyjaśnienia wymaga „znak identyfikacyjny”. Czym więc jest?

Znak identyfikacyjny jest oznaczeniem umożliwiającym odróżnienie przedmiotu znajdującego się w obrocie gospodarczym pod względem pochodzenia, właściwości, cech indywidualnych, charakteru, szczególnych funkcji, czy przeznaczenia produktu. Należy zwrócić uwagę, że mówiąc choćby o właściwościach czy cechach indywidualnych, można i należy myśleć np. o tym czy przedmiot spełnia wymagania polskiego prawa, np. w zakresie dopuszczenia go do używania w Polsce.

Mogłoby się wydawać, że przestępstwo z artykułu 306 Kodeksu Karnego może popełnić jedynie osoba (firma) prowadząca obrót gospodarczy. Sprawcą może być np. osoba, która zmienia oznaczenia identyfikacyjne urządzenia, w taki sposób, że wydaje się dopuszczone do sprzedaży i używania na terenie naszego kraju.

I jeszcze jedno przypomnienie. Każdy towar, w obrocie gospodarczym powinien być oznaczony wyraźnie w języku polskim, oznaczeniem – nazwy i adresu przedsiębiorcy wprowadzającego towar do obrotu, informacji umożliwiających identyfikację towaru (chyba że jego przeznaczenie jest oczywiste), również w zakresie jego legalności w obrocie gospodarczym i zgodności z obowiązującym prawem (spełnianie norm itp.).

Przykłady?

1. Zmiana tabliczki identyfikacyjnej (znamionowej) urządzenia, w taki sposób by sprawiało wrażenie dopuszczenia do obrotu i używania, np. silnika, urządzenia grzewczego – pieca, grzejnika itp.

2. Zmiana treści informacji ze znaku identyfikacyjnego fałszująca okres przydatności do używania.

 

 

Skip to content